Документарниот филм на исландскиот режисерСигурјон Еинарсон(Sigurjon Einarsson) и продуцентот Џејсон Мико (Jason Miko) ''a name is a name''посветен на актуелниот проблем со името на нашата земја, премиерно ќе биде прикажан на 26 февруари и во Сиднеј Австралија.
Како што е познато филмот силно ги разбранува духовите на нашиот јужен сосед и посебно многубројната грчка дијаспора. Неговата премиера првично предвидена во резиденцијата на амбасадата на Исланд во Вашингтон беше откажана поради силниот и жесток притисок на Грција која се закани и со употреба на правото на вето за приемот на оваа земја во Европската унија. Филмот неодамна сепак беше прикажан на американско тло но во Центарот на еврејската заедница со помош на организацијата на македонското иселеништво во САД, Обединета македонска дијспора. Одговарајки на новинарско прашање Еинарсон изјави:
- Сакам да им дадам глас на Македонија, како мала држава, и на македонскиот народ, кој заслужува да биде глобално чуен. Секој има право да се нарекува како сака и тоа е избор на секоја нација!
Еинарсон најави и второ продолжение на филмот!
Прикажувањето на филмот во Австралија се случува во време кога односите меѓу Македонија и Австралија се сериозно заладени поради антимакедонскиот говор на премиерот на Јужна Австралија Мајк Рен одржан на 9 Ноември 2009 година на фестивалот „Димитрија“ во Аделаид, Јужна Австралија во кој упати жестоки обвинувања на сметка на Република Македонија и нејзиното раководство за наводна кражба на грчката историја. Традиционално, односите меѓу македонската и грчката заедница на овој континент отсекогаш биле крајно непријателски проследени со отворени конфронтации меѓу нивните членови. Грчката заедница и официјално побара забрана за емитување на филмот повикувајки се на мултикултурните односи во австралиското општество.
Можно ли е субатомските честички да се движат побрзо од светлината ?
Брзината на светлината е најголема брзина во Универзумот, и голем дел од модерната физика е базирана на теоријата дека ништо не може да го надмине тоа.
Загадочните резултати од супербрзиот акцелератор ЦЕРН, ги збунија физичарите: Можно ли е субатомските честички да се движат побрзо од светлината? Имено, во еден експеримент, неутрините испратени под земјата од ЦЕРН кон лабораторијата во Гран Сасо одалечена 732 км, стигнаа еден мал дел од секундата порано од очекуваното. Резултатот, кој се заканува да собори еден век знаења од областа на физиката – ќе биде ставен онлајн за да го испитаат и други научници.
Во меѓувреме, групата соопшти дека е многу внимателна во врска со тврдењата. „Ние се обидовме да ги најдеме сите можни објаснувања за ова“, вели авторот на извештајот Антонио Ередитато од „Опера колаборејшен“. „Сакавме да најдеме грешка – тривијални грешки, покомплицирани грешки или гадни ефекти – и не успеавме“, изјави тој за Би-Би-Си њус. „Кога нема да успеете да најдете ништо, потоа си велите ’добро сега сум принуден да излезам и да побарам од научната заедница да го испита ова‘“.
Брзината на светлината е крајна брзина во Универзумот, и голем дел од модерната физика – како што е проектирано делумно од Алберт Ајнштајн во неговата значајна теорија на релативитетот – зависи од идејата дека ништо не може да го надмине тоа.
When the evening falls and the daylight is fading, from within me calls – could it be I am sleeping? For a moment I stray, then it holds me completely. close to home – I cannot say. close to home feeling so far away.
As I walk there before me a shadow from another world, where no other can follow. carry me to my own, to where I can cross over… close to home – I cannot say. close to home feeling so far away.
Forever searching; never right, I am lost in oceans of night. Forever hoping I can find memories. those memories I left behind.
Even though I leave will I go on believing that this time is real – am I lost in this feeling? like a child passing through, never knowing the reason. I am home – I know the way. I am home – feeling oh, so far away.
Владимир Георгиев Черноземски и Владо Димитров Черноземски се псевдоними на лицето Величко Димитров Керин од с. Каменица, Пештерска околија. Величко Димитров Керин е роден во с. Каменица на 19 октомври 1897 г. од татко Димитар Величков Керин е роден во с. Каменица во 1873 г. и мајка Риса Христоскова Балтаджиева е од истото село, родена во 1875 г. Крстен е на 26 октомври 1897 г. в црквата в с. Каменица. Величко има еден брат и две сестри. Како малечок Величко е кротко, добро дете. Тој немал големо образование, завршил трети клас во с. Каменица, но бил многу радознал и љубопитен. Како младинец има слабост да се напива. Меѓутоа подоцна сосема се воздржува од алкохол и станува вегетаријанец.
Во 1922 г. станува член на ВМРО под името Владо Димитров Черноземски. Како член на ВМРО, под името Владо Черноземски, Величко Керин влегува со чети во Македонија и се истакнува како многу храбар, извонредно спокоен и дрзок. За Черноземски неговиот најдобар другар Мирчо Кикиритков го изјавил следното : “Со Владо сме пријатели уште од детство. Во 1922 г. бил шофер на еден од камионите на тутунскиот трговец Каракостов во Дупница. За време на настаните во Ќустендил во 1922 г. го напушти шоферството и станува член на ВМРО. Владо влегувал во Македонија со чети и учествувал во борби повеќе од 15 пати, во кој се покажал како многу храбар и извонредно спокоен, кое што спокојство достигнувало дури до дрскост. На неколку пати влегувал во Штип. Додека другите се криеле, тој најспокојно одел во крчмите да пие пиво, иако не знаел српски. Тетоважата му ја направив во затворот на V-от полициски участок, а тој ми ја направи мене.” Бил познат како ладнокрвен по карактер, бестрашен и еден од најдобрите стрелци во организацијата. Черноземски ја поседува и неопходната интелигенција за извршување на особено важни акции. Како на еден од најдоверливите лица во организацијата му се доверуваат исполнувањата на редица одговорни задачи. Една од нив е ликвидирањето на народниот претставник Димо Хаџидимов – еден од најактивните комунистички и прокоминтерновски функционери во македонската средина. Смртната казна ја извршува на 12 септември 1924 г.
На 12 декември 1930 г., на ул. “Руен” бр.23, е убиен од заседа македонскиот деец и граѓанин на Софија Наум Томалевски. Тој е погоден со два манлихерови куршуми, од кој едниот ги пробил црниот дроб и срцето, како резултат на што настапува смртта. После кратко време убијците се уапсени и се укажува, дека тоа се Владимир Георгиев Черноземски од гр. Штип и Андреј Манов Димитров од с. Ранчовци, Штипско, кој што после престрелката е ранет и следното утро починува од раните.
Во средината на македонските револуционери Владо се одликува со својата скромност, смелост и снаодливост, со што ја стекнува довербата и уважувањето на Тодор Александров, на раководителите на четите во Македонија, а подоцна и на Иван Михајлов. Паѓала в очи големата негова снаодливост и изобилие на идеи за практични работи. Се покажал наполно дисциплиниран, со голема воља и главно решен на саможртва. Во сите разговори за акции, каде што тој учествувал, истакнувал дека не треба да се води сметка дали тој ќе остане жив или не, туку да се мисли само за успешното исполнување на планот. Неговиот фанатизам се граничи со саможртва. Така, во 1927 г. тој му предлага на ЦК на ВМРО да се опаши со рачни бомби и да експлодира во главната заседавачка сала на Друштвото на народите, за да го привлече на ваков потресен начин вниманието за болното македонско прашање, откако петициите и молбите на македонското население не влијаеа со соодветна рекција од светската јавност.
Од 15 јули 1932,г. трагите во Софија му се губат. ВМРО раширила глас, дека е убиен по нејзина заповед.
Меѓутоа Величко Керин (Владо Черноземски) е испратен од ВМРО кај Анте Павелич како инструктор, во Јанка Пуста – Унгарија, како подготовка за покасно изведениот атентат врз кралот Александар.
Ова е накратко приказната за овој голем настан во 20 век, кој е уште еден крик против неправдитe врз поробениот македонски народ. Уште еден бисер во герданот на македонскитехерои и бескомпромисни борци во борбата за слобода. Марсејскиот атентат е важен настан спроти Втората светска војна. Во него се преплетени дипломатските и политички сплетки и интереси на големите држави и постоечките проблеми меѓу државите од југоисточна Европа. Така овој настан ќе остани вечно запаметен во сеќавањето на Македонците како еден голем настан од борбата за својата слобода.
Документарец снимен во чест на Дедо Христо Димитровски роден е во1893 година во Битола - битолчанец,Македонец,раскажува за неговиот живот во турско време,за доаѓањето на Султанот Мехмет 2 од Стамбол во Битола,раскажува за неговиот соживот како Македонец со Турците,раскажува за неговото партизнско време,раскажува за миговите поминати во тага и радост.Емисијата е снимена во 2000 година на 107 роденден на Дедо Христо Димитровски.
Лестер
Бо МекКејлеб e прогласен за MVP на Евро баскетот во Литванија,објави,Wikipedia.Американецот кој го облече дресот на Македонија е
најзаслужен за пласманот на македонските кошаркари во полуфиналето.Прикажа
одлична игра на сите натпревари во Литванија.
На 1
Септември 2011 постигна 19 поени со кои го заслужи епитетот играч на мечот во
кој Македонија ја победи Хрватска.
На 3
Септември 2011 против Грција постигна 27 поени во победата на Македонија со
72-58,18 поени против Финска во победата со 72-70, и 22 поени против Босна и
Херцеговина.
Потоа
на 8 Септевмри (Ден на независноста на Македонија) постигнува 19 поени за
македонската победа над Словенија,и 16 во драматичниот пораз од Русија.На 14
Септември,Македонија ја порази докаќинската екипа на Литванија со што
репрезентацијата се пласираше во полуфиналето на ЕвроБаскет.МекКејлеб постигна
23 поени.
Досегашниот
просег му е 21 поени,4 асистенции,3 украдени топки и 3 скока по натпревар.
